Sunday, March 29, 2015

Isu had laju - Apabila si bebal berlagak seperti jurutera... / Speed limit issues - When idiots brag like engineers...




Salam sejahtera,

Semasa sidang Dewan Rakyat pada 19 Mac 2015, seorang wakil rakyat dari Parti Keadilan Rakyat (PKR), Mohd. Imran Abdul Hamid, mempersoalkan rasional kenapa had laju lebuh raya ekspres tidak dinaikkan daripada 110 km/j kepada 150 km/j, dengan menggunakan alasan kereta sekarang semakin canggih dan "bermutu tinggi". Menurut Imran, beliau mendakwa bahawa sepanjang pengalaman beliau tinggal di Jerman, kebanyakan lebuh raya ekspres di sana tiada had laju maksimum - justeru, beliau mendakwa kononnya had laju perlu dinaikkan sebagai langkah untuk "menjadikan Malaysia sebagai negara maju". Namun, hujah tersebut disangkal oleh Timbalan Menteri Kerja Raya, Datuk Rosnah Shirlin, yang mengatakan had laju sedia ada tidak boleh dinaikkan kerana had laju sedia ada ditentukan oleh piawaian reka bentuk jalan raya Malaysia yang tidak berubah meskipun kereta sekarang lebih canggih, lebih laju dan lebih selamat.

Isu had laju bukanlah satu isu yang baru di kalangan rakyat Malaysia. Sejak lebih kurang sedekad lalu, semakin ramai pihak yang mempertikaikan rasional penguatkuasaan had laju sedia kala dengan menggunakan alasan sama yang sebegitu dangkal. Secara tiba-tiba muncul sebegitu ramai puak "insinyur Facebook" yang menentang penguatkuasaan had laju dan mendakwa kononnya had laju maksimum berbeza seharusnya dikenakan mengikut lorong dan jenis kereta (misalnya, had laju bagi kereta-kereta biasa seperti Perodua Myvi sepatutnya kekal 110 km/j, manakala had laju kereta sport seperti Porsche dan Lamborghini pula dinaikkan kepada 150 km/j. 

Namun, satu fakta yang tidak pula dipersoalkan oleh puak-puak "insinyur Facebook" ini ialah kenapa kadar kemalangan maut Malaysia semakin meningkat meskipun teknologi automotif semakin canggih dan selamat...? Rata-rata kereta baharu yang dijual sekarang kesemuanya mempunyai sekurang-kurangnya dua biji beg udara, tetapi kenapa semakin ramai pula yang mati akibat kemalangan jalan raya...?

Itu baru persoalan pertama. Persoalan kedua yang patut dijawab oleh puak-puak "insinyur Facebook" tidak bertauliah ini ialah kenapa negeri yang mempunyai jaringan jalan raya yang kurang baik pula yang mempunyai antara kadar kemalangan maut terendah di Malaysia, sedangkan negeri yang mempunyai paling banyak jaringan lebuh raya ekspres berkualiti tinggi pula merajai statistik kemalangan maut di Malaysia...? Ramai yang mendakwa kononnya kualiti jalan raya di Sabah dan Sarawak begitu teruk berbanding di Semenanjung, tetapi kenapa negeri-negeri sebegitu yang mempunyai kadar kemalangan yang jauh lebih rendah berbanding negeri-negeri yang jalan rayanya begitu "bermutu tinggi"...?

Segala-galanya bermula dengan persepsi. Di Sabah dan Sarawak, pengguna jalan raya di sana sedar bahawa jaringan jalan raya di sana serba kekurangan jika dibandingkan dengan di Semenanjung Malaysia. Kadar pembaikan jalan pun agak perlahan kerana negeri mereka besar, jadi peruntukan bagi jalan raya perlu dibelanjakan dengan lebih cermat dan lebih berhemah. Sebab itulah kelajuan pemanduan di sana rata-ratanya agak perlahan iaitu sekitar 70-90 km/j sahaja. Semasa saya berada di Sabah pada tahun 2013, kelajuan tertinggi yang saya pandu di sana pun cuma 90-100 km/j di Lebuhraya Papar-Sindumin FT1. Di sebalik persepsi negatif mengenai keadaan jalan raya di Sabah dan Sarawak, ia sebaliknya melahirkan lebih ramai pemandu-pemandu yang berhemah dan menghormati peraturan jalan raya.

Berbeza pula keadaannya di Semenanjung Malaysia. Kepesatan pembangunan rangkaian lebuh raya ekspres di Semenanjung Malaysia tidak pula berupaya menurunkan kadar kemalangan maut di sana, sebaliknya kadar kemalangan maut semakin mencanak-canak naik. Kualiti jalan raya yang sangat bagus di Semenanjung Malaysia sebaliknya melahirkan lebih ramai pemandu-pemandu bebal yang kurang ajar, bodoh sombong serta mempertahankan kesalahan yang dilakukan. Tidak cukup dengan itu, mereka melenting apabila cuba didisiplinkan. Buktinya...? Lihat sajalah isu had laju - begitu ramai "insinyur-insinyur Facebook" tidak bertauliah yang menentang penguatkuasaan had laju atas alasan "kereta sekarang lebih canggih" ataupun "polis lebih suka mencari makan hasil saman rakyat miskin". Ya, memang puak-puak bebal sebegini boleh dikategorikan sebagai "miskin tegar" - tetapi bukan miskin tegar dari segi harta, sebaliknya mereka sebenarnya miskin tegar dari segi adab dan kesedaran sivik. Disebabkan puak-puak bebal inilah kita menjadi naib juara di peringkat Asia Tenggara dan menduduki tempat ke-17 di peringkat dunia dalam carta kadar kemalangan maut tertinggi.




Sebenarnya, had laju lebuh raya di Malaysia tidak terlalu laju dan tidak pula terlalu perlahan jika dibandingkan dengan negara lain


Jika ada di kalangan "jurutera jalan raya Facebook" tidak bertauliah masih mempersoalkan rasional had laju 110 km/j di lebuh raya atas alasan "had laju lebuh raya di negara maju lebih tinggi", saya cabar anda semua untuk menjawab beberapa persoalan di bawah ini:-

  1. Had laju maksimum bagi lebuh raya ekspres di Jepun hanya 100 km/j - adakah Jepun itu negara mundur...?
  2. Had laju lebuh raya ekspres di Singapura hanya 90 km/j - adakah Singapura itu negara mundur...?
  3. Had laju bagi kebanyakan lebuh raya di Hong Kong hanyalah 80 km/j, yang mana Lebuhraya Lantau Laluan 8 merupakan satu-satunya lebuh raya ekspres yang dikenakan had laju tertinggi 110 km/j - adakah Hong Kong itu mundur...?
  4. Had laju lebuh raya ekspres di negara penjajah sendiri iaitu Britain hanya 70 bsj (112 km/j) - adakah Britain itu negara mundur...?
  5. Lebuh raya ekspres di Switzerland mempunyai lebar lorong minimum paling lebar di Eropah iaitu 4.0 m, tetapi had laju maksimum di sana hanyalah 120 km/j - adakah Switzerland itu negara mundur...?
  6. Had laju di Amerika Syarikat berubah-ubah mengikut negeri, di mana had laju maksimum di negeri-negeri pantai timur dan pantai barat hanyalah 70 bsj (112 km/j), dan ada juga negeri seperti Wisconsin dan Oregon yang mengenakan had laju lebih rendah iaitu 65 bsj (105 km/j). Had laju maksimum terendah dikuatkuasakan di Hawaii iaitu 60 bsj (97 km/j), manakala hanya satu sahaja lebuh raya di Amerika Syarikat yang dikenakan had laju tertinggi iaitu 85 bsj (137 km/j) - jadi, adakah Amerika Syarikat atau sekurang-kurangnya negeri-negeri di kawasan pantai itu mundur...?
  7. Emiriah Arab Bersatu mengenakan had laju maksimum 140 km/j di lebuh raya, tetapi kenapa ia menduduki antara kedudukan teratas dalam carta kemalangan maut di dunia...?

Untuk pengetahuan, Had Laju Kebangsaan di Malaysia ditetapkan hasil daripada garis panduan yang telah ditetapkan dalam Arahan Teknik (Jalan) 8/86: A Guide on Geometric Design of Roads oleh Jabatan Kerja Raya (JKR). Piawaian reka bentuk jalan raya yang ditetapkan dalam Arahan Teknik 8/86 ini adalah hasil daripada kajian beberapa piawaian reka bentuk jalan raya antarabangsa seperti piawaian AASHTO, piawaian British (BS), serta piawaian Lebuh Raya Asia. Arahan Teknik (Jalan) 8/86 menetapkan bahawa sesebuah lebuh raya ekspres mestilah mempunyai lebar lorong minima 3.5 m supaya dapat disesuaikan dengan had laju reka bentuk 120 km/j. Oleh itu, jika had laju lebuh raya perlu dinaikkan sekalipun, ia tidak boleh naik melebihi 120 km/j.

Jika ada di kalangan "jurutera Facebook" tidak bertauliah yang masih mempersoalkan rasional kenapa autobahn Jerman tiada had laju maksimum, anda sepatutnya baca fakta-fakta berikut ini:-

  1. Kawasan yang tiada had laju hanyalah merangkumi lebih kurang 60% sahaja daripada keseluruhan sistem autobahn Jerman, yang mana kesemuanya berada di luar bandar. Sungguhpun demikian, masih ada "had laju disyorkan" iaitu 130 km/j, yang mana sekiranya pemandu yang memandu melebihi 130 km/j terlibat dalam kemalangan, dia tetap akan disaman dan juga tidak layak untuk menuntut pampasan insurans.
  2. Had laju infiniti hanya untuk kenderaan ringan sahaja. Bagi kenderaan berat, had laju maksimum 80 km/j dikuatkuasakan termasuklah di zon tiada had laju; hanya segelintir kenderaan yang memperoleh sijil kelayakan had laju 100 km/j sahaja yang boleh dipandu pada kelajuan maksimum 100 km/j.
  3. Bagi lebuh raya empat lorong, lebar lorong minimum ialah 3.75 m. Bagi lebuh raya enam lorong dan ke atas, lorong memotong pula lebih sempit dengan lebar minimum hanya 3.5 m.
  4. Di kawasan tiada had laju, hanya lebih kurang 35% sahaja pemandu yang memandu melebihi 130 km/j.
  5. Lebuh raya Switzerland lebih lebar dengan lebar lorong minimum 4.0 m, tetapi had laju yang dikenakan di sana hanyalah 120 km/j.
  6. Para pengeluar kereta Jerman (kecuali Porsche) mengehadkan kelajuan kereta buatan mereka kepada sekitar 250 km/j sahaja, kecuali beberapa model berprestasi tinggi.
  7. Di autobahn Jerman, ketiadaan had laju datang bersama-sama dengan penguatkuasaan yang sangat ketat. Pemandu wajib berada di lorong kanan (lorong perlahan) jika tidak memotong dan tidak dibenarkan untuk memotong melalui lorong kanan. Mengekori kenderaan hadapan terlalu rapat boleh membawa kepada saman berat iaitu 373 dan penggantungan lesen selama sebulan. Selain itu, semasa kesesakan lebuh raya, pemandu diwajibkan membentuk satu lorong kecemasan bagi membolehkan kenderaan kecemasan tiba ke destinasi.

Sebenarnya, sudah banyak kali saya tulis mengenai kepentingan had laju serta dalil kenapa had laju tetap perlu dikenakan walaupun kereta sekarang lebih laju - tetapi malangnya masih ramai yang berdegil dan mempertikaikannya. Ada yang mengatakan bahawa kecuaian pengguna jalan raya itulah punca utama kemalangan jalan raya di Malaysia. Ya, memang benar kecuaian merupakan punca nombor satu nahas jalan raya - tetapi jika anda memandu laju, risiko kemalangan maut itu sebenarnya jauh lebih tinggi. Ada juga puak-puak bebal berotak udang yang menyalahkan "spesies kura-kura" di lorong kanan itulah punca nahas di lebuh raya ekspres, tetapi mereka sedikit pun tidak sedar diri bahawa hujah dangkal mereka itulah yang sebenarnya lebih membuktikan bahawa had laju 110 km/j tetap perlu dikekalkan kerana mereka tetap perlu menjangka apa yang tidak dijangka, dan mereka tetap memerlukan masa mencukupi untuk bertindak sekiranya terdapat halangan yang tidak disangka-sangka.

Ada juga "insinyur Facebook" yang menyarankan agar had laju maksimum berbeza mengikut lorong perlu diperkenalkan. Malah, ada juga yang menyarankan agar had laju maksimum ditetapkan mengikut jenis kereta (e.g.: jika kereta biasa, had laju kekal 110 km/j, tetapi jika kereta sport pula had laju dinaikkan kepada 150 km/j), tetapi kedua-duanya merupakan saranan yang begitu dangkal sama sekali. Penguatkuasaan had laju maksimum berbeza mengikut lorong atas alasan menerapkan disiplin lorong adalah tidak praktikal sama sekali kerana tiada had minima, jadi kenderaan bergerak perlahan masih boleh berada di lorong paling kanan kerana tiada had minimum. Sebaliknya, had laju minimum berbeza itulah yang sepatutnya diperkenalkan. Tentang had laju berbeza mengikut jenis kereta, cadangan tersebut juga begitu dangkal dan tidak praktikal kerana ia hanya mewujudkan satu sistem kasta baharu mengikut jenis kereta pula. Sebenarnya, cadangan tersebut pernah diutarakan di Parlimen pada tahun 1991 apabila ada wakil rakyat yang bertanya bagaimana pula keadaannya dengan kereta-kereta lama yang tidak mampu mencapai kelajuan lebuh raya 110 km/j seperti Volkswagen Beetle, tetapi had laju 110 km/j tetap terpakai dalam apa jua keadaan.






Justeru, kepada puak-puak "jurutera jalan raya Facebook" tidak bertauliah di luar sana, sudah-sudahlah membuat kerja bodoh mahu mempertikaikan had laju yang telah ditetapkan oleh kerajaan. Pihak berkuasa menetapkan had laju kerana sayangkan nyawa anda, bukan kerana sayangkan duit anda. Jika anda melanggar had laju, anda sebenarnya membahayakan diri anda sendiri kerana keadaan di sepanjang perjalanan amat sukar untuk dijangka. Sebaliknya, jika anda mematuhi had laju, sudah tentulah anda mempunyai masa mencukupi untuk bertindak sekiranya terdapat halangan yang tidak disangka-sangka. Anda mampu mengubahnya.



Thursday, March 26, 2015

Aplikasi Jalan Raya Malaysia: Aduan Jalan KKR - cara paling mudah membuat aduan kerosakan jalan / Malaysian Highway App: MOW Road Reports - the easiest way to report road damages

Salam sejahtera,

Blog Jalan Raya Malaysia dengan berbesar hatinya ingin memperkenalkan satu lagi segmen baharu iaitu Aplikasi Jalan Raya Malaysia. Segmen ini menampilkan beberapa aplikasi mudah alih yang patut anda muat turun ke dalam telefon pintar anda bagi memudahkan urusan merancang perjalanan, mengenal pasti lokasi pelancongan menarik serta menyampaikan aduan kerosakan jalan. Namun, entri yang sepatutnya menjadi entri sulung dalam segmen ini ialah entri aplikasi Plus Expressways, tetapi pada masa itu saya langsung tidak terfikir untuk mengadakan segmen sebegini. Namun, memandangkan semakin banyak aplikasi baharu yang wajar diletakkan ke dalam segmen ini, maka saya mengambil keputusan untuk mengadakan segmen Aplikasi Jalan Raya Malaysia ini.

Hari ini, saya dimaklumkan oleh Kementerian Kerja Raya (KKR) bahawa Bahagian Pengurusan Maklumat mereka sudah selamat menyiapkan aplikasi aduan jalan raya untuk telefon pintar seperti yang pernah saya nyatakan sebelum ini, dan aplikasi tersebut sudah pun dimuat naik ke Google Play dan Apple App Store. Maka, saya menggunakan kesempatan ini untuk mencuba sendiri aplikasi tersebut.

Aplikasi yang dibangunkan Bahagian Pengurusan Maklumat KKR ini diberi nama Aduan Jalan KKR yang boleh dimuat turun di sini bagi pelantar Android. Ia dibangunkan bagi memudahkan urusan laporan kerosakan jalan dengan memanfaatkan sepenuhnya ciri GPS yang ada pada telefon pintar moden bagi mengesan lokasi kerosakan jalan dengan lebih tepat. Apa yang anda perlu buat hanyalah menghidupkan GPS, menghidupkan langganan data (kerana aplikasi ini turut mengintegrasikan Google Maps ke dalamnya), mengambil gambar kerosakan jalan, mengisi butiran kerosakan jalan (termasuk butiran peribadi) dan klik Hantar Aduan. Itu sahaja. Mudah, kan...? Memandangkan ia menggunakan GPS, maka aduan kerosakan jalan dapat diambil tindakan dengan lebih pantas tanpa perlu tercari-cari lokasi sebenar.

Untuk pengetahuan, versi yang saya muat turun ini bukanlah versi pertama tetapi ditulis sebagai versi 15.01.15, dan sebenarnya versi lama bagi aplikasi ini memang ada. Mungkin disebabkan kebanyakan orang (termasuk saya sendiri) tidak menyedari kewujudan aplikasi ini disebabkan kurangnya usaha mempromosikannya, jadi saya mengambil kesempatan untuk mempromosikannya di Blog Jalan Raya Malaysia secara percuma untuk KKR. Seperti biasa, saya menyarankan agar anda menaik taraf versi Android anda kepada sekurang-kurangnya Android Jelly Bean 4.2 untuk menggunakan aplikasi ini. Saya tidak pasti sama ada aplikasi ini menyokong Android Lollipop 5.0 kerana kemas kini versi tersebut untuk telefon bimbit Sony Xperia Z masih belum dikeluarkan, jadi jika ada pengguna Android Lollipop 5.0 yang sedang menggunakan aplikasi ini boleh berkongsi maklum balas anda di sini.

Diharap lebih banyak usaha mempromosikan aplikasi ini dilakukan oleh KKR sebelum aplikasi ini dibangunkan pula untuk versi Windows Phone dan BlackBerry.

(Kemaskini: Aplikasi Aduan Jalan KKR kini boleh juga didapati untuk pelantar iOS untuk iPhone dan iPad di Apple App Store. Terima kasih kepada KKR atas makluman.)







Muat turun aplikasi Aduan Jalan KKR di Google Play...!!!






Paparan utama app Aduan Jalan KKR






Lokasi jalan rosak ditandakan pada peta Google Maps yang diintegrasikan, ditambah pula dengan ciri mengambil gambar, bagi meningkatkan tahap ketepatan aduan kerosakan jalan






Jenis-jenis aduan kerosakan yang boleh dikemukakan, termasuklah aduan kerosakan perabot jalan dan lampu jalan. Bagi aduan lampu jalan, pastikan tiang lampu tersebut daripada jenis tiang lampu besi galvani dengan pelekat JKR negeri berwarna kuning.

Wednesday, March 25, 2015

Analisis Lebuh Raya Cadangan: Lebuhraya Kinrara-Damansara (Kidex) / Proposed Expressway Analysis: Kinrara-Damansara Expressway (Kidex)

Salam sejahtera,

Salah satu isu kontroversi yang ditimbulkan oleh kerajaan negeri Selangor pimpinan Menteri Besar yang baharu iaitu Azmin Ali ialah pembatalan Lebuhraya Kinrara-Damansara (Kidex). Projek yang sebelum ini mendapat lampu hijau oleh Menteri Besar sebelumnya iaitu Tan Sri Khalid Ibrahim ini dikatakan bertujuan untuk "mengurangkan kesesakan Lebuhraya Damansara-Puchong (LDP) E11". Berbeza seperti kebanyakan protes lebuh raya baharu yang lain di Malaysia, penduduk Petaling Jaya yang menerima kesan daripada projek Kidex ini terbahagi kepada dua puak, iaitu puak penentang Kidex dan puak penyokong Kidex, yang mana suara kedua-dua belah pihak boleh dikatakan hampir sama kuat. 

Meskipun saya secara peribadinya bukanlah penyokong Kidex, namun saya mengecam keras tindakan Azmin Ali itu yang lebih mementingkan kepentingan politik peribadi berbanding keperluan rakyat, yang seterusnya menyebabkan kerajaan negeri Selangor berkemungkinan akan berdepan tindakan saman bernilai ratusan juta ringgit oleh Kementerian Kerja Raya (KKR) dan syarikat konsesi Kidex, di samping risiko pelabur akan lari dari Selangor, memandangkan projek Kidex ini adalah projek lebuh raya persekutuan dan bukannya projek lebuh raya negeri. Maka, kerajaan negeri Selangor tidak berhak untuk membatalkan projek tersebut sesuka hati; hanya kerajaan persekutuan melalui KKR sahaja yang berhak membatalkan projek lebuh raya persekutuan seperti Kidex ini. Sebaliknya, Azmin Ali sepatutnya menangani dakwaan Ahli Dewan Undangan Negeri (ADUN) Selangor songlap peruntukan MARRIS antara RM8-10 juta setahun sehingga menyebabkan banyak jalan di negeri Selangor yang rosak tanpa sebarang pembaikan, memandangkan duit MARRIS tidak sampai ke tangan pihak yang sepatutnya. Ia berbeza dengan keadaan di negeri-negeri lain termasuklah dua lagi negeri pimpinan Pakatan Rakyat iaitu Kelantan dan Pulau Pinang yang mana peruntukan MARRIS sampai terus ke tangan Jabatan Kerja Raya (JKR) negeri dan pihak berkuasa tempatan (PBT).

Baru-baru ini, Timbalan Ketua Setiausaha (Operasi) KKR, Tuan Haji Sarani Dollah, berkongsi sebuah entri blog milik Encik Megat Mohd. Hisemudin Megat Kasim, salah seorang bekas jurutera yang bertanggungjawab menjayakan projek NKVE E1, mengenai projek Kidex ini kepada saya, yang mana anda boleh baca di sini. Beliau menulis entri ini setelah dijemput oleh pihak pengurusan Kidex untuk mendengar taklimat mengenai lebuh raya tersebut yang baru sahaja dibatalkan oleh Azmin Ali. Setelah membaca mengenai entri tersebut, kini giliran saya pula untuk mengkaji lebuh raya tersebut dari sudut pandangan saya sendiri sebagai penulis Blog Jalan Raya Malaysia.

Dalam entri tersebut, beliau menyatakan bahawa kajian oleh kerajaan persekutuan mendapati bahawa nisbah pengguna pengangkutan awam berbanding pemandu kenderaan persendirian di Lembah Klang (terutamanya kereta) ialah 17:83 - ibarat langit dengan bumi - dan kerajaan berhasrat mengecilkan nisbah tersebut kepada 50:50 (atau lebih mudah, 1:1) menjelang tahun 2030. Nisbah kepenggunaan sistem pengangkutan awam berbanding kenderaan persendirian yang berbeza besar tersebut dibuktikan melalui nisbah kenderaan berbanding jalan raya iaitu 1.66:1. Melalui kajian tersebut, beliau mendakwa bahawa Lembah Klang memerlukan tambahan sebanyak 11 buah lebuh raya lagi.

Sungguhpun saya akui bahawa lebuh raya baharu perlu dibina bagi melegakan kesesakan di Lembah Klang, namun saya amat tidak bersetuju dengan idea pembinaan lebuh raya ekspres semata-mata sebagai satu-satunya jalan penyelesaian masalah kesesakan di Lembah Klang. Bagi pandangan saya pula, pembinaan lebuh raya ekspres hanya merupakan penyelesaian jangka pendek semata-mata. Ia dibuktikan dengan beberapa batang lebuh raya yang sudah sesak meskipun tidak sampai 5 tahun dibuka kepada lalu lintas. Rekaan yang teruk serta mencabuli piawaian lebuh raya ekspres turut menambah parah akan masalah kesesakan di situ. Sebaliknya, masalah kesesakan di Lembah Klang memerlukan penyelesaian bersifat holistik termasuklah memperbanyakkan laluan serta pilihan pengangkutan awam serta mengawal kemasukan kereta ke pusat bandar raya melalui kempen kongsi kereta, kempen penggunaan motosikal serta penguatkuasaan caj kesesakan di pusat bandar raya.

Mengenai orientasi laluan lebuh raya di Lembah Klang pula, saya ingin memperbetulkan sedikit kenyataan oleh Encik Hisemudin ini. Dalam entrinya, beliau mengatakan bahawa Lebuhraya Damansara-Puchong (LDP) E11 merupakan lebuh raya utara-selatan pertama di Lembah Klang, tetapi fakta sebenarnya ialah Lebuhraya Elite E6 itulah yang merupakan laluan utara-selatan pertama di Lembah Klang kerana ia dibuka pada tahun 1998, sedangkan LDP E11 dibuka pada tahun 1999.

Tentang masalah kesesakan di LDP E11 pula, Encik Hisemudin mendakwa bahawa masalah kesesakan LDP E11 berpunca daripada ketiadaan laluan alternatif lain. Meskipun saya sendiri pun mengakui akan masalah ketiadaan laluan alternatif bagi LDP E11 sehingga membangkitkan kemarahan pengguna lebuh raya yang berasa terbeban kerana terpaksa membayar tol di "lebuh raya pukat tunda" itu, namun ia bukanlah punca kesesakan nombor satu di LDP E11. Sebaliknya, punca kesesakan nombor satu di LDP E11 ialah reka bentuknya sendiri yang terang-terangan mencabuli piawaian lebuh raya ekspres - LDP E11 dibina dengan sekadar mengambil jalan-jalan arteri perumahan biasa, membina persimpangan bertingkat, membina pembahagi jalan, membina plaza tol, dan poof! LDP E11 sudah pun siap. Namun, bilangan simpang jalan-jalan kecilnya tidak pula ditangani. Bilangan simpang-simpang kecil di sepanjang LDP E11 pula dianggarkan melebihi 140 kesemuanya, jauh lebih banyak daripada bilangan persimpangan di sepanjang Lebuhraya Utara-Selatan E1 dan E2, Lebuhraya Elite E6 dan Lebuhraya Linkedua E3 yang digabungkan. Sepatutnya lebuh raya ekspres tidak boleh ada sebarang akses terus kepada mana-mana premis hartanah, tetapi itulah yang berlaku di LDP E11. Patutlah LDP E11 asyik sesak sahaja...!!! Jika sistem saluran darah manusia dicipta mengikut model LDP E11, maka sudah tentulah umat manusia akan pupus, atau setidak-tidaknya menderita sakit jantung atau strok.

Disebabkan masalah kesesakan yang semakin membarah di sepanjang LDP E11, maka kerajaan persekutuan bercadang membina Lebuhraya Kidex ini, tetapi soalnya sekarang ialah adakah pembinaan Kidex ini benar-benar mampu menyelesaikan masalah kesesakan LDP E11 ini...? Hari ini kata "bina Kidex untuk kurangkan kesesakan LDP" - kalau Kidex pula yang sesak, "perlu bila lebuh raya baharu untuk kurangkan kesesakan Kidex", begitukah...? Terus-terang saya katakan, saya amat tidak bersetuju akan idea "bina lebuh raya baharu bagi menyelesaikan masalah kesesakan lebuh raya lama" semata-mata. Kalau lebuh raya baharu itu sesak, bina lagi lebuh raya baharu - begitukah...? Kalau itu sahajalah "penyelesaian" yang diambil, sampai bila-bila pun masalah kesesakan di Lembah Klang tetap gagal ditangani. Sebaliknya, pembinaan Kidex hanya membuktikan kegagalan LDP E11 itu sendiri dalam menangani kesesakan jalan raya. Namun, saya tidak salahkan pihak pengurusan Kidex dalam soal ini, memandangkan Kidex sendiri menjadi mangsa keadaan serta dijadikan kambing hitam, sedangkan Litrak sendiri langsung tidak mengambil sebarang pendekatan mahupun inisiatif untuk menjadikan LDP E11 sebagai lebuh raya capaian terkawal dalam erti kata sebenar.

Itu baru soal tujuan pembinaan. Sekarang saya bawakan pula soal rekabentuk persimpangan pula. Salah satu punca kesesakan lebuh raya perbandaran di Lembah Klang adalah disebabkan pemilihan jenis persimpangan yang tidak bersesuaian. Sekali lagi saya gunakan contoh LDP E11 kerana "lebuh raya" substandard itu sering menggunakan jenis persimpangan yang tidak bersesuaian. Anda bayangkan, di LDP E11, persimpangan berlian jenis tidak terus digunakan untuk menghubungkan antara 2 buah lebuh raya yang sibuk - siapa punya idea yang tidak semenggah sebegitu...? Patutlah LDP asyik sesak memanjang...!!!




Gambaran Persimpangan Sprint - persoalannya sekarang, ke manakah jalan-jalan susur ke LDP E11 melalui Menara Glomac bakal dimatikan...?


Mengenai reka bentuk persimpangan di sepanjang Kidex pula, saya kurang berpuas hati dengan rekaan Persimpangan Sprint, Persimpangan NPE, Persimpangan Kesas dan Persimpangan Bukit Jalil. Daripada gambar rajah yang diberikan oleh Kidex, Persimpangan Sprint itulah yang sepatutnya menghubungkan antara LDP E11 dengan Kidex. Namun, jika dikaji jalan-jalan susurnya, pihak Kidex tidak menyatakan dengan jelas di manakah jalan-jalan susur ke LDP E11 yang melalui Menara Glomac itu bakal dimatikan. Lokasi hendak mematikan jalan susur ke arah LDP E11 tidak menjadi masalah kerana kurang atau tiada lampu isyarat yang perlu dilalui, tetapi apa yang menjadi persoalan ialah dari mana jalan susur dari arah LDP E11 (melalui Jalan Damansara di Exit 1104 Persimpangan TTDI) ke Kidex bermula, kerana laluan dari arah LDP E11 perlu mengharungi dua buah persimpangan lampu isyarat. Jika ia tidak ditangani, maka sudah tentulah masalah kesesakan yang berpunca daripada persimpangan lampu isyarat ini akan menggagalkan tujuan Kidex untuk mengurangkan kesesakan LDP E11.




Satu lagi rekaan KO - pengguna Kidex dari Kinrara boleh ke Taman Medan, tetapi bagaimana mereka hendak kembali semula ke Kinrara melalui Kidex...?


Di Persimpangan NPE, pengguna Kidex dari arah Kinrara hanya boleh keluar ke arah Taman Medan sahaja dan tidak boleh balik ke Kinrara. Kenapa hanya satu jalan susur sahaja yang ada...? Bagaimana hendak menggalakkan pengguna jalan raya menggunakan Kidex jika pengguna dari arah Kinrara sahaja boleh keluar ke arah Taman Medan dan tiada jalan masuk untuk kembali semula ke Kinrara...? Kidex sepatutnya mengambil pengajaran daripada kes Exit 2505 Persimpangan Kundang di Lebuhraya Latar E25 yang pernah mencetuskan kontroversi kerana boleh masuk ke lebuh raya tetapi tiada jalan susur keluar ke Kundang, sehingga memaksa KLSEB membina dua lagi jalan susur bagi melengkapkannya.




Satu lagi rekaan persimpangan yang lemah - tidak bolehkah Kidex merekabentuk dua lagi tanjakan terus dari Lebuhraya Kesas E5 dari arah Sri Petaling ke Kidex dan dari Kidex ke E5 arah Shah Alam tanpa perlu membuat pusingan U yang terlalu jauh...?


Persimpangan Kesas pun satu hal juga. Saya masih boleh faham jika pengguna Lebuhraya Shah Alam E5 hanya boleh ke Kintara melalui jalan-jalan perumahan biasa di Exit 512 dan bukannya melalui Kidex. Namun, masalahnya di sini ialah hanya pengguna E5 dari arah Shah Alam yang boleh memasuki Kidex ke Damansara, manakala pengguna Kidex dari arah Damansara hanya boleh ke arah Sri Petaling sahaja. Bagaimana pula dengan pengguna Kidex yang hendak ke Shah Alam...? Mereka terpaksa membayar tol di Plaza Tol Awan Besar dan membuat pusingan U yang jauh di Exit 513 Persimpangan Awan Besar. Sementara itu, pengguna E5 yang hendak memasuki Kidex perlu memasuki LDP E11 arah Puchong di Exit 511 Persimpangan Sunway, membuat pusingan U di Exit 1114 Persimpangan Puchong Jaya, masuk semula ke Lebuhraya Shah Alam E5 arah Sri Petaling di Exit 511 dan akhirnya memasuki Kidex di Exit 512 - bukankah itu lebih menyusahkan pengguna lebuh raya...? Sepatutnya Kidex merancang untuk membina persimpangan yang lengkap supaya tidak menyusahkan pengguna lebuh raya dan tidak menambah parah kesesakan sedia ada.




Cara Kidex dimatikan di Kinrara juga begitu lemah - pengguna Kidex ke Puchong Jaya perlu mengharungi dua persimpangan lampu isyarat, yang mana lampu isyarat Persimpangan Bandar Kinrara di Lebuhraya Bukit Jalil FT217 lebih sesak


Akhir sekali, saya kurang berpuas hati dengan cara Kidex dimatikan di Lebuhraya Bukit Jalil FT217. Terdapat tanjakan terus bagi menghubungkan pengguna FT217 dari arah Puchong Jaya ke Kidex, serta dari Kidex ke FT217 arah Bukit Jalil. Bagaimana pula dengan pengguna FT217 dari arah Bukit Jalil ke Kidex dan pengguna Kidex ke FT217 arah Puchong Jaya...? Sepasang jalan susur akan dibina bagi menghubungkan Kidex dengan Jalan Kinrara 1, yang bermaksud pengguna Kidex terpaksa mengharungi dua persimpangan lampu isyarat untuk ke Puchong Jaya dan dari Bukit Jalil. Persimpangan lampu isyarat di Persimpangan Bandar Kinrara memang sering sesak kerana ia bukan sahaja menangani trafik antara FT217 dengan Jalan Kinrara 6 dan Jalan Kinrara 1, tetapi juga perlu menangani persimpangan antara Jalan Kinrara 1 dengan Jalan Kinrara 3. Maka sudah tentulah Jalan Kinrara 1 akan sesak teruk, meskipun terdapat perancangan untuk melebarkannya nanti. Jika keadaan sebegini berlaku, maka sudah tentulah ia akan menggagalkan tujuan Kidex dibina nanti.

Kesimpulannya, meskipun Kidex mendakwa bahawa pembinaannya amat penting sebagai penyelesaian bagi masalah kesesakan LDP E11, namun saya sama sekali tidak setuju akan idea "bina lebuh raya baharu untuk kurangkan kesesakan lebuh raya lama" semata-mata kerana ia lebih bersifat penyelesaian jangka pendek dan tidak holistik. Sebaliknya, jika kerajaan benar-benar serius dalam menangani masalah kesesakan jalan raya di Petaling Jaya, kerajaan juga perlu mengambil pendekatan mengawal bilangan kenderaan di atas jalan raya melalui penguatkuasaan caj kesesakan serta menambah laluan sistem pengangkutan rel. Hanya jika kedua-dua pendekatan tersebut turut dilaksanakan bersama-sama pembinaan Kidex, barulah masalah kesesakan benar-benar dapat diatasi. Selain itu, Kidex juga perlu memperbaiki rekaan beberapa buah persimpangan yang saya sifatkan sebagai "KO" berikutan kelemahan rekaannya yang bukan sahaja merencatkan kebolehcapaian Kidex dengan laluan-laluan penting yang dihubungkannya, malah bakal menyumbang kepada kesesakan yang lebih kronik akibat persimpangan yang tidak lengkap. Sekurang-kurangnya, apa yang melegakan saya ialah Kidex nanti akan dibina sebagai lebuh raya ekspres sejati dengan kawalan masuk penuh - oleh itu, Litrak sepatutnya berasa malu terhadap Kidex kerana syarikat tersebut tidak fasal-fasal terpaksa berdepan dengan protes orang ramai mengenai pembinaan Kidex yang berpunca daripada kegagalan LDP E11 itu sendiri.

Apa pun, jutaan terima kasih kepada Encik Hisemudin Kasim kerana menulis entri yang bersifat ilmiah tersebut, serta kepada Tuan Haji Sarani Dollah kerana sudi berkongsi entri tersebut kepada saya.

Laman sesawang Kidex: http://www.kidex.com.my

Advertisement