Thursday, April 25, 2013

Apa Kejadahnya: Lorong motosikal - keluar mulut buaya, masuk mulut naga / What The Hell: Motorcycles lanes - out from the frying pan, into the fire



Video dalil utama lorong motosikal Lebuhraya Persekutuan FT2 berbahaya
(kredit kepada: Kementerian Kerja Raya dan Muhamad Azree)

Salam sejahtera,

Baru-baru ini, Kementerian Kerja Raya telah mengongsi sebuah rakaman video di laman Facebook rasminya yang menjadi dalil yang terang lagi jelas betapa berbahaya lorong motosikal di beberapa lebuh raya utama di Lembah Klang, terutamanya Lebuhraya Persekutuan FT2. Sebagai pengguna jalan raya dan juga seorang penunggang motosikal, saya amat menghargai keprihatinan Kementerian Kerja Raya di bawah pimpinan Datuk Seri Shaziman Abu Mansor dalam menangani isu kontroversi ini.

Sejarah pembinaan lorong motosikal di Malaysia bermula dengan pembinaan Lebuhraya Persekutuan FT2 yang dimulakan pada tahun 1974 dan siap pada tahun 1977, hasil naik taraf Jalan Kuala Lumpur-Klang sedia ada kepada lebuh raya ekspres melalui penggantian persimpangan searas kepada persimpangan bertingkat. Dalam masa yang sama, sepasang lorong basikal dibina di sepanjang Lebuhraya Persekutuan dari Persimpangan Seputeh dekat Mid Valley sehingga ke Persimpangan Lapangan Terbang Subang, tetapi entah bagaimana pada tahun 1980an Kementerian Kerja Raya di bawah pinpinan Datuk Seri Samy Vellu mewartakan lorong-lorong basikal tersebut sebagai lorong motosikal. Sejak daripada itulah bermulanya episod sistem kasta zaman moden di Malaysia, di mana penunggang motosikal dilayan seperti pariah dan dipaksa menggunakan "lorong motosikal" yang dipenuhi dengan pelbagai jenis jerangkap samar di sepanjang laluan. Pada tahun 1992 pula, lorong motosikal disambung sehingga ke Klang semasa Plus Expressways Berhad menaik taraf jajaran dari Persimpangan Subang ke Bulatan Berkeley, daripada 4 lorong kepada 6 lorong.

Ada banyak sebab kenapa lorong motosikal di Lebuhraya Persekutuan FT2 itu sangat berbahaya. Sebab paling utama ialah kerana lorong motosikal di lebuh raya ekspres menggunakan piawaian yang sepatutnya digunakan untuk lorong basikal. Dalil utama bagi penemuan ini ialah hasil kajian oleh S. H. Tung et al (2008), yang mengkritik penggunaan piawaian lorong basikal dalam Arahan Teknik (Jalan) 10/86: A Guide to the Design of Cycle Track sebagai rujukan bagi pembinaan lorong motosikal, memandangkan motosikal rata-ratanya jauh lebih laju daripada basikal. Had laju reka bentuk 60 km/j misalnya tidak relevan sama sekali bagi motosikal hatta Honda Cub sekalipun, sebaliknya hanya sesuai untuk basikal, memandangkan manusia secara puratanya menunggang basikal pada kelajuan purata 40 km/j; hanya atlet-atlet sukan yang biasanya berkayuh pada kelajuan antara 60 km/j sehingga sekitar 90 km/j. Motor-motor kapcai sekarang rata-ratanya mampu mencapai kelajuan lebuh raya ekspres (110 km/j) dengan mudah, maka rekaan lorong motosikal yang tidak semenggah itu tidak relevan untuk motor-motor kapcai moden sama sekali.

Selain had laju rekabentuk yang tidak sesuai, lorong motosikal juga didapati sangat sempit. Sudahlah lebar lorong sekangkang kera itu tak konsisten, banyak jajaran yang sempit pula tu (terutamanya di jajaran percuma KL-PJ). Mengikut satu lagi kajian oleh Journey of East Asia Society for Transportation Studies, had laju penunggang motosikal pada peratusan ke-85 ialah 73 km/j pada waktu sesak dan 82 km/j pada waktu tidak sesak. Maka, lebar lorong yang paling sesuai sepatutnya ialah 3.81 m supaya penunggang motosikal dapat memotong motosikal lain yang lebih perlahan dengan selamat pada kelajuan 70 km/j. Harus diingat, kriteria ini hanya boleh diguna pakai semasa jalan lurus; jika berselekoh tajam, maka lorong motosikal perlu "dirawat" selekohnya dengan melebarkannya serta mengurangkan ketajaman selekoh.

Satu lagi bahaya lorong motosikal ialah kehadiran bendasing yang boleh menyebabkan kemalangan. Pasir dan batu adalah antara punca utama kemalangan maut yang melibatkan bendasing pada lorong motosikal, tetapi S. H. Tung et al (2008) pula mendedahkan bahawa bendasing yang menjadi punca utama kemalangan maut ialah rel pengadang itu sendiri, yang mewakili 32..7% daripada kemalangan berkaitan bendasing, dan kadar kemalangan maut mencatatkan 23.5% daripada kadar kemalangan berkaitan bendasing.

Dalil keempat mengenai bahaya lorong motosikal ialah ketiadaan penyelenggaraan. Lorong motosikal di Lebuhraya Persekutuan FT2 misalnya seringkali dibiarkan berlopak dan banjir setiap kali hujan lebat. Banyak juga bahagian yang berlubang dan tidak rata, seolah-olah mahu beri pomen bengkel motosikal lebih cepat kaya. Apa kejadahnya semua ini? Cukai jalan RM2 untuk motosikal bukanlah alasan untuk tidak menyelenggara lorong motosikal. Sudahlah lorong motosikal sering kelihatan gelap dan terlindung, seolah-olah mahu "menternak" perompak di sepanjang laluan. Keadaan lorong motor yang boleh dibandingkan dengan jalan di Afghanistan itu sering mengundang sumpah-seranah penunggang motosikal, terutamanya yang tayarnya asyik pecah bahana banyaknya jerangkap samar yang tidak mengenal siapa di sepanjang lorong motor. Kepada bekas Menteri Kerja Raya yang bertanggungjawab atas skandal kebobrokan lorong motosikal ini, begitukah maksud slogan "rakyat didahulukan"? Hanya kerana marahkan superbike yang menapau keretanya terus melayan seluruh penunggang motosikal sebagai pariah, begitu? Patutlah dia dimalukan di tempat sendiri pada hari jadinya sendiri pada pilihan raya 2008 dulu!

Akibat keadaan lorong motosikal yang macam haram jadah akibat ketiadaan penyelenggaraan, maka dua kumpulan yang bersorak-sorai di sebalik kesengsaraan penunggang motosikal - anggota sindiket pemancit tayar, serta perompak. Bila lorong motosikal sudah terkurung sepenuhnya daripada lorong-lorong utama Lebuhraya Persekutuan, mana mahu lari lagi? Maka banyaklah kes penunggang motosikal dirompak di lorong motosikal. Namun, ada masuk berita TV atau surat khabarkah? Langsung tak ada, selain cubaan menutup pekung bersaiz dinosaur tetapi bau busuknya tetap tidak dapat disembunyikan. Patutlah surat khabar dan berita TV sekarang semakin tiada kredibiliti, kerana kerja utama yang dilakukan tidak lain dan tidak bukan sekadar berpolitik tak sudah, seolah-olah setiap hari ialah pilihan raya, daripada betul-betul hendak menolong rakyat.

Apa yang saya amat kesalkan ialah pihak berkuasa yang sepatutnya diamanahkan untuk menjaga keselamatan pengguna jalan raya lebih berminat mengadakan majlis khatam buku saman daripada meronda di sepanjang lorong motosikal bagi menjamin keselamatan pengguna. Ada juga puak-puak bebal lagi dangkal yang menyokong sistem kasta alaf baru ini kononnya atas alasan "menjaga keselamatan penunggang", tanpa sekali pun inisiatif mencuba sendiri lorong motosikal bagi membuktikan "tahap keselamatan"nya. Setakat sembang saja lebih. Memandangkan sudah terlalu banyak dalil yang menunjukkan betapa berbahayanya lorong motosikal di sepanjang Lebuhraya Persekutuan FT2, saya menyeru kepada semua penunggang motosikal (terutamanya yang disaman kerana tidak menggunakan lorong motosikal) agar mencabar saman-saman haram jadah itu di mahkamah majistret. Kepada pihak penguatkuasa yang masih berdegil mahu memaksa penunggang motosikal menggunakan lorong motosikal yang berlubang di sana-sini macam baru lepas perang, saya mencabar anda untuk menunggang motosikal Honda ST1300 Pan European melalui lorong motosikal di Lebuhraya Persekutuan FT2 pada kelajuan malar 80 km/j tanpa memperlahankan motosikal walau sedikit pun, dan tanpa terjatuh. Bagaimana, ada berani?

Sedarlah, India sudah lama menghapuskan sistem kasta sejak merdeka pada tahun 1947, kenapa pula hendak diadakan sistem kasta jenis baru dan melayan penunggang motosikal seperti pariah? Ingatlah, keselamatan jalan raya adalah hak bersama, bukannya milik pemandu jentera beroda empat sahaja!

No comments:

Post a Comment

Advertisement